Ślub konkordatowy
Dzięki podpisaniu ustawy konkordatowej przez Polskę i Stolicę Apostolską w 1998 roku, osoby wyznania rzymsko-katolickiego mogą zawierać jeden ślub – konkordatowy, który akceptuje zarówno Kościół jak i prawo polskie.
Ślub konkordatowy zawierany jest w Kościele. Najczęściej w parafii panny młodej lub pana młodego. Można też zawrzeć ten sakrament w innej parafii, ale na to potrzebna jest zgoda proboszcza swojej parafii. Wprowadzenie możliwości zawarcia ślubu konkordatowego, nie wyklucza jednak zawarcia osobnego ślubu kościelnego i cywilnego. Wbrew pozorom znajduje się dość duża liczba par, które decydują się na podwójną uroczystość. To dobre wyjście w przypadku, gdy np. jedna ze stron czeka na unieważnienie małżeństwa w Kościele. Wówczas ślub cywilny bierze się wcześniej, a po uzyskaniu zgody na małżeństwo przed Bogiem – ślub kościelny.
Formalności ślubne
Podjęcie decyzji o ślubie konkordatowym nie uchroni nas przed wizytą w Urzędzie Stanu Cywilnego. Musimy bowiem księdzu przedstawić zaświadczenie o braku okoliczności wykluczających zawarcie związku małżeńskiego, które wydaje właśnie USC.
Aby uzyskać to zaświadczenie musimy przedłożyć w urzędzie następujące dokumenty:
- dowód osobisty,
- skrócony odpis aktu urodzenia,
- pisemne zapewnienie, że nie wie się o istnieniu okoliczności eliminujących zawarcie małżeństwa.
Ponadto osoba rozwiedziona musi dołączyć skrócony odpis aktu małżeństwa z informacją o rozwodzie, a wdowa lub wdowiec akt zgonu małżonka lub małżonki. W przypadku osób niepełnoletnich wymagane jest postanowienie sądu rodzinnego na zawarcie związku małżeńskiego. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że zaświadczenie o braku okoliczności wykluczających zawarcie związku małżeńskiego jest ważne tylko 3 miesiące, więc nie należy się z nim zbytnio śpieszyć.
Podobne artykuły: | Polecamy: |



