W przypadku ślubów kościelnych, wybór repertuaru muzycznego podlega licznym obostrzeniom. Do udziału w liturgii dopuszczone są tylko niektóre instrumenty. Instrukcja Episkopatu Polski w tej sprawie zabrania używania w kościele instrumentów, „które są zbyt hałaśliwe lub wprost przeznaczone do wykonywania współczesnej muzyki rozrywkowej”. Wykluczone są m.in. fortepian, akordeon, mandolina, gitara elektryczna, perkusja, wibrafon. Najczęściej podczas ślubów usłyszeć można skrzypce lub kilkuosobowe formacje smyczkowe, a także śpiew, głównie żeński (sopran). Pary, szukające nietypowych rozwiązań, mogą jednak sięgnąć po trąbkę lub np. harfę. Również zwolennicy śpiewu mogą zaskoczyć swoich gości, wynajmując chór gospel lub scholę.

Od doboru instrumentów zależy wybór repertuaru. Inne utwory nadają się do wykonania przez kwartet smyczkowy, a inne może zaśpiewać chór. Obok Ave Maria (autorstwa Schuberta lub Bacha-Gounod), najczęściej na ślubach pojawia się Aria na strunie G, a także Ave verum Mozarta. Pary zagraniczne często sięgają po Kanon w D-dur Pachelbela lub Przybycie królowej Saby Haendla. Można wybrać również radosną Wiosnę z Czterech Pór Roku Vivaldiego. Zwolennicy tradycji amerykańskiej na wejście do kościoła proszą o Marsz weselny Wagnera, czyli popularne za oceanem Here comes the bride.

Raczej bezkonkurencyjną opcją na wyjście z kościoła jest Marsz weselny Mendelssohna, fragment uwertury Sen nocy letniej. Charakterystyczne fanfary w tym utworze stanowią piękną i monumentalną oprawę dla pełnego ulgi i radości momentu wyjścia ze świątyni, gdzie czekają już najbliżsi z gratulacjami dla pary młodej.