Ślub w plen­erze znany nam jest głównie z amerykańs­kich filmów, gdzie zawsze jest gwarancja pogody, zielonej trawy i urzęd­ników (względ­nie pas­torów, rabinów lub innych), którzy nie stwarzają problemów.

Polecamy: Czym się kierować przy rozsadzaniu gości weselnych?

Jako Panna-Młoda-Już-Po próbowałam ten temat prze­r­o­bić w naszych reali­ach i z pogodą poszło mi chyba łatwiej…

Byliśmy zde­cy­dowani tylko na ślub cywilny, zatem roz­mowy ograniczyły się tylko do urzędów (swoją drogą, w koś­ciele bałabym się nawet zapy­tać). Oczy­wiś­cie, usłyszeliśmy, że nie ma takiej możli­wości. Dlaczego? Bo nie.

Później, prawie upuś­ciłam tele­fon, gdy pewna Pani Urzęd­nik poradz­iła mi wzię­cie ślubu w innym ter­minie niż zro­bi­e­nie wesela, jeżeli nie pasuje mi przy­jechać do USC w dniu imprezy (i wcale nie było w tym ironii).

Zobacz także: Jak podziękować rodzicom i gościom na weselu?

Fakt, że przepisy pozostaw­iają możli­wość inter­pre­tacji, tak aby umożli­wić Młodym spełnie­nie swoich ślub­nych marzeń, nie oznacza, że urzęd­nicy chcą z tej możli­wości korzys­tać. Nie wiem czy powoduje nimi strach przed wyła­maniem się z urzęd­niczego stan­dardu, zwykły brak życzli­wości czy lenistwo (żeby się nie trzeba było ruszać z miejsca). 

Mam nadzieję, że to niedługo się zmieni. Zwłaszcza, że jak wynika z mojego doświad­czenia wynika, ślub w plen­erze (zwłaszcza sąsiadu­ją­cym z miejscem wesela), oprócz tego, że piękny, to jest jeszcze bardzo wygodny i dla Gości, i dla Młodych.